W piątek 15 listopada Coreper (Komitet Stałych Przedstawicieli Rządów Państw Członkowskich), uzgodnił zmieniony mandat dotyczący dyrektywy w sprawie wody pitnej przed trzecim posiedzeniem trójstronnym zaplanowanym na 19 listopada. Tekst kompromisowy przedstawiony przez prezydencję został zatwierdzony, z wyjątkiem kilku bardziej szczegółowych elementów.  Dotyczy to informacji, które należy podać do wiadomości publicznej. Większość delegacji wykazała się elastycznością, chociaż niektóre z nich były sceptyczne co do potrzeby dodatkowych informacji (NL, MT, AT, CY oraz co do konkretnych elementów PL, SK, UK, FR, DE).

Kolejną dyskusyjną kwestią są substancje zaburzające gospodarkę hormonalną, kilka państw członkowskich było otwartych na zaostrzenie systemu albo poprzez monitorowanie tych substancji (EE, RO, IE, SE, EL, IT, SI i CZ), albo poprzez połączenie monitorowania z wymogami w zakresie przejrzystości i działań naprawczych (DK, i ewentualnie MT, HU, SI).

Szerokie poparcie członków Coreper ma termin przeprowadzenia oceny ryzyka, przy czym wiele państw członkowskich wykazało pewien stopień elastyczności, podczas gdy PT, FR, MT, LT, HU, SK i RO chciały utrzymać 6 lat w podejściu ogólnym, w szczególności w odniesieniu do oceny ryzyka sieci wewnętrznych (która jest nowym wyzwaniem dla państw członkowskich). Niektóre państwa członkowskie wyraziły obawy dotyczące mikroplastiku (art. 8), ze względu na brak wspólnych metod pomiarowych.

Niektóre państwa członkowskie (DE, BE, PL, SK, MT, UK, EL i IT) wyraziły zaniepokojenie w związku z zawartością załącznika IV i wnioskowały o pewne skreślenia (dotyczące struktury kosztów, potrzeb inwestycyjnych, skarg konsumentów).

W odniesieniu do ołowiu większość państw członkowskich zgodziła się na wartość dopuszczalną wynoszącą 5 mg/l w zamian za dłuższy termin wdrożenia wynoszący 20-25 lat. Panuje powszechna zgoda co do tego, że w odniesieniu do nowych materiałów wartość graniczna będzie stosowana natychmiast, zgodnie z nowym art. 10 lit. a) dotyczącym materiałów. Wezwanie Komisji do wyznaczenia bardziej ambitnego 15-letniego terminu zostało wzmocnione przez DE, PT, PL, SK, SE, DK, CZ.

W odniesieniu do trzech zaproponowanych przez prezydencję alternatyw dla substancji zaburzających gospodarkę hormonalną, opinie były podzielone. Każda z tych opcji uzyskała poparcie niektórych państw członkowskich. Pierwszy wariant, koncentrujący się na wartości granicznej tylko dla jednego czynnika zaburzającego gospodarkę hormonalną, bisfenolu A, o złagodzonej wartości, mógłby zostać zaakceptowany przez ES, LT, BG i NL. Drugi wariant, obejmujący wszystkie trzy substancje o wartościach zaproponowanych przez Światową Organizację Zdrowia (WHO), był do przyjęcia dla EE, RO, IE, SE, EL, IT, SI i CZ. Ponadto CY zaproponował połączenie tych dwóch opcji. Trzecia opcja, polegająca na umieszczeniu trzech substancji zaburzających gospodarkę hormonalną w kategorii parametrów wskaźnikowych, zapewniający monitorowanie i dostęp do informacji, była do przyjęcia dla DK, a także ewentualnie MT, HU, SI. Wiele delegacji wolałoby utrzymać listę obserwacyjną podejścia ogólnego, ale kilka delegacji było otwartych na pracę na podstawie wspólnej alternatywy DE i BE, która również opiera się na modelu listy obserwacyjnej (LU, LT, MT, HU, IE, IT, BG, FR, BE, DK, PT, CZ i w pewnym stopniu FR, NL).

Kolejne negocjacje odbywają się 19 listopada.

Klara Ramm
ekspert IGWP