W 2014 r. przedsiębiorstwa z sekcji poboru, uzdatniania i dostarczania wody zrealizowały dodatni wynik finansowy na działalności gospodarczej w wysokości 408 mln zł (2013 – 107 mln zł). W stosunku do roku poprzedniego wzrósł on o 301 mln złotych tj. o 281,30%. W dziale dostawa wody, gospodarowanie ściekami i odpadami, rekultywacja nastąpił spadek wyniku finansowego na działalności gospodarczej o 21,13%. Wynik finansowy na działalności gospodarczej przedsiębiorstw przemysłowych w 2014 wyniósł 72 830,4 mln zł, co oznacza, że był niższy niż w roku ubiegłym o 4,59%, zaś w przedsiębiorstwach ogółem zanotowano wzrost o 3,10%.

Rocznik Statystyczny Rzeczpospolitej Polskiej 2015 zawiera dane dotyczące struktury podmiotów gospodarki narodowej jedynie dla działu dostawy wody, gospodarowania ściekami i odpadami, rekultywacji. Bardziej szczegółowe dane zawarte są w opracowaniu pn. „Zmiany strukturalne grup podmiotów gospodarki narodowej w rejestrze REGON, 2015r.”. Zgodnie z danymi ww. opracowania (s. 88), w 2015 r. w rejestrze REGON w dziale poboru, uzdatniania i dostarczania wody zarejestrowane były ogółem 1 843 podmioty gospodarcze, w tym:

Istotną kwestią, która jest pochodną problemu związanego ze wzrostem cen wody (przedstawione: http://www.igwp.org.pl/index.php/nasza-aktywnosc/analizy-ekonometryczne/531-ceny-wody-i-przecietne-zuzycie-wody-w-wojewodztwach-w-2002-i-2014-roku ) jest dostępność cenowa. Jest to iloraz wydatków na wodę i dochodu rozporządzalnego na osobę. Pierwszą informacją, jaką należy zdobyć jest więc wysokość dochodu rozporządzalnego. Znajduje się ona w opracowaniu Głównego Urzędu Statystycznego „Budżety gospodarstw domowych w 2014 r.”

Według Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej na jednego mieszkańca Polski przypada średnio 1,6 mln litrów wody na rok. W porównaniu z zasobami wody w Europie, gdzie na jednego mieszkańca przypada 4,56 mln litrów wody rocznie, można stwierdzić, że Polska jest krajem z niedoborem wody.

Średnia cena zimnej wody z miejskiej sieci wodociągowej w 2014 roku wg. danych Głównego Urzędu Statystycznego wynosiła 3,66 zł/m3. Rozpiętość cenowa w województwach waha się od 2,8 zł/m3 w województwie lubelskim do 4,94 zł/m3 w śląskim. Rozbieżność jest więc znacząca, ponieważ cena maksymalna jest o 76% większa od minimalnej, przy czym minimalna jest o 23% mniejsza od średniej krajowej, a maksymalna o 35% wyższa od średniej dla całej Polski. Uzupełnieniem danych jest informacja o przeciętnym zużyciu wody na korzystającego. W 2014 dla całego kraju wynosiło ono 2,83 m3 miesięcznie co daje średnie dobowe zużycie na poziomie niespełna 95 litrów. W tym zakresie dane w poszczególnych województwach również były zróżnicowane, ponieważ maksymalna wartość odnotowana dla województwa mazowieckiego wynosiła 3,38 (ok. 112 litrów na dobę), a minimalna charakteryzująca województwo podkarpackie wynosiła 2,32 (ok. 78 litrów na dobę). Wartość maksymalna była wyższa od minimalnej o 46%, przy czym minimalna jest o 18% mniejsza od średniej krajowej, a maksymalna o 19% wyższa od średniej dla całej Polski. Przeciętne rachunki za wodę na przestrzeni województw, liczone jako iloczyn średniej ceny i przeciętnego zużycia różniły się więc znacznie. Najniższy koszt charakteryzował województwo lubelskie, dla którego było to 7,2 zł/miesiąc (2,8 zł/m3*2,57m3/miesiąc), najwyższy odnosił się do śląskiego – 12,6 zł/miesiąc (4,94 zł/m3*2,55m3/miesiąc).

Rocznik Statystyczny Rzeczpospolitej Polskiej Głównego Urzędu Statystycznego każdego roku zawiera dane dotyczące kształtowania się ceny zimniej wody z miejskiej sieci wodociągowej. Badana cena jest ceną średnią, dla podmiotów zajmujących się poborem, uzdatnianiem i rozprowadzaniem wody, niezależnie od ich formy prawnej. Działalnością wodociągowo-kanalizacyjną zajmują się zarówno przedsiębiorstwa państwowe, spółki handlowe, zakłady budżetowe, gospodarstwa pomocnicze i spółki wodne. Dane dotyczące kształtowania się ceny zimnej wody z miejskiej sieci wodociągowej na przestrzeni lat przedstawiają wykresy 1 i 2.

Izba Gospodarcza „Wodociągi Polskie” w pierwszym kwartale 2016 roku przygotowała i przekazała swoim Członkom następujące opracowania:

Infrastruktura Komunalna w 2014 roku. Sieć wodociągowa.

Opracowanie dotyczy infrastruktury wodociągowej, zawiera informacje o długości sieci wodociągowej, liczbie przyłączy, liczbie zdrojów ulicznych, poborze i zużyciu wody oraz liczbie ludności faktycznie korzystającej z wodociągów. Dodatkowo na podstawie danych wyliczono i przedstawiono w podziale wojewódzkim wskaźniki: zużycie wody na kilometr sieci rozdzielczej, zużycie wody na jedno przyłącze, liczba ludzi przypadająca na jedno przyłącze wodociągowe liczba przyłączy przypadająca na kilometr sieci rozdzielczej oraz liczba osób przypadająca na kilometr rozdzielczej sieci wodociągowej.

Przedmiotowa analiza powstała na bazie informacji Głównego Urzędu Statystycznego „Infrastruktura Komunalna w 2014 roku”, której źródłem danych były wyniki opracowań uzyskanych na podstawie sprawozdań statystycznych sporządzonych przez podmioty prowadzące działalność w zakresie dostarczania wody.

Struktura ścieków oczyszczanych na komunalnych oczyszczalniach ścieków w Polsce na przestrzeni ostatnich 20 lat zmieniła się diametralnie. Jak widać na wykresie jeszcze w 1995 roku największa ilość ścieków oczyszczana była na biologicznych oczyszczalniach ścieków. W tym okresie drugą najbardziej popularną metodą oczyszczania ścieków komunalnych było oczyszczanie mechaniczne. Trzecim rodzajem stosowanej technologii, było oczyszczanie z podwyższonym usuwaniem biogenów, czyli takie gwarantujące odpowiedni poziom eliminacji azotu i fosforu ze ścieków. Oczyszczanie chemiczne już w połowie lat dziewięćdziesiątych było marginalnym sposobem oczyszczania ścieków, a całkowicie zniknęło w roku 2003. Stosunkowo z biegiem lat, z poszerzaniem się dostępności technologii oraz zmieniającymi się wymogami prawa dominującą metoda stało się oczyszczanie ścieków z podwyższonym usuwaniem biogenów.

Dane pochodzące z raportu Głównego Urzędu Statystycznego pt. „Infrastruktura komunalna 2014” prezentują podział długości sieci kanalizacyjnej oraz liczby przyłączy prowadzących do budynków mieszkalnych ze względu na właściciela. Sieci kanalizacyjne, podobnie jak wodociągowe, w zdecydowanej większości znajdują się w zarządzie bądź administracji przedsiębiorstw należących do sektora publicznego. Kształtowanie się tego zjawiska zostało przedstawione w poniższej tabeli.

Tabela 1 Sieci kanalizacyjne oraz przyłącza kanalizacyjne będące w zarządzie bądź administracji jednostek sprawozdawczych wg. form własności w 2014 roku.

Istotnym aspektem przedstawianym w raporcie Głównego Urzędu Statystycznego Infrastruktura komunalna w 2014” jest stan zarządu bądź administracji jednostek sprawozdawczych według form własności. Poniższa tabela zawiera dane liczbowe dotyczące tego zagadnienia.

Wyszukiwanie

Nasze szkolenia

  • Operator obsługi i eksploatacji samochodów specjalistycznych do czyszczenia sieci kanalizacyjnej - Wrocław, 13-15 listopada 2018 r. +

    Operator obsługi i eksploatacji samochodów specjalistycznych do czyszczenia sieci kanalizacyjnej - Wrocław, 13-15 listopada 2018 r. Cele kształcenia:  Zdobycie komplementarnych umiejętności obsługi samochodów specjalistycznych do czyszczenia Czytaj więcej
  • System zarządzania bezpieczeństwem przedsiębiorstw wod-kan w świetle obowiązujących przepisów prawnych oraz warsztaty praktyczne z symulacją zagrożeń: Bydgoszcz, 23-24 października 2018 r. +

  • 1

Newsletter IGWP

Rozwiń aby zapisać się do newslettera

Zapisz się do newslettera IGWP i bądź na bieżąco z informacjami i naszą ofertą.

Poniżej proszę wybrać listy newslettera oraz wpisać e-mail na który będą wysyłane informacje.